riconosce il mio essere
e sola gratifica
i miei pensieri.
| < Prec. | Succ. > |
|---|
Ingratus est qui beneficium accepisse se negat, quod accepit; ingratus est qui dissimulat; ingratus qui non reddit, ingratissimus omnium, qui oblitus est. (Seneca, De Benef., 3, 1, 3). |